DAWL FUQ ID-DLAMIJIET TA' LLUM



Meta l-bieraħ – il-Milied filgħaxija, l-Isqof t’Għawdex Mons Mario Grech qaddes quddiesa pontifikali fil-Katidral t’Għawdex, l-Isqof għamel dan l-appell:

“Għall-bniedem li jkun miexi fid-dlam tal-ħajja, il-Milied inissel it-tama għax fit-twelid ta’ Kristu, “id-dawl idda fid-dlam, imma d-dlam ma għelbux”.


Meta twieled Ġesù kien hemm tlett tipi ta' persuni li kienu fid-dlam, imma meta ltaqgħu ma’ Ġesù tarbija beda jbexbex jum ġdid għalihom.  F’dawn il-kategoriji ta’ nies naraw esperjenzi tal-bniedem ta’ llum.

Ir-ragħajja, li kienu foqra, jfakkruna fil-foqra ta’ żminijietna.  Sfortunatament il-faqar qed jikber.  Barra dawk li qatt ma kellhom xejn, illum qed jinħolqu foqra ġodda.  Hemm persuni u familji li qed isibuha diffiċli li jerfgħu ċerti piżijiet finanzjarji, xi drabi nfurzati b’liġijiet, anke fir-rigward ta’ bżonnijiet essenzjali għall-ħajja.  Id-dawl ta’ Kristu jgħinna nirbħu dawn il-dlamijiet.

Hemm dawk li bħal tal-lukanda ta' Betlehem tant huma mħabbtin bix-xogħolijiet tagħhom u jinteressahom biss kemm ser jagħmlu qliegħ.  Dawn tant huma fid-dlam li ma jintebħux li hemm nies f’sitwazzjonijiet delikati li qed iħabbtu fuq il-bieb tagħhom.  L-attività esaġerata mhux biss qed tgħejja lill-bniedem, imma tista’ tkun ukoll aljenazzjoni li twassal lill-bniedem jitraskura lil min hemm wara biebu – dawn jistgħu jkunu l-istess membri tal-familja tiegħu jew persuni oħra li huma fil-bżonn.

Billi r-reliġjon Lhudija kienet għaddejja minn taqlib spiritwali u kulturali, ftit ħafna baqgħu fidili għat-twemmin tagħhom.  Għalkemm kien hemm żmien meta l-poplu t’Alla kien numeruż, kien fadal biss il-“fdal”.  Ġużeppi u Marija kienu membri ta’ din il-komunità żgħira li baqgħet temmen li l-wegħdiet ta’ Alla jitwettqu.  Bħalhom, fis-soċjetà ta’ llum l-insara jridu jitgħallmu jkunu “minoranza” li tgħix f’ambjent diffiċli u fl-istess waqt ma jħallux id-dlam jaqtgħalhom qalbhom anke meta d-diffikultajiet jinqalgħu fi ħdan l-istess Knisja.

Dwar il-Vanġelu skond San Luqa



Qabel l-Evanġelji miktubin kien hemm dak orali, imxandar bil-fomm mill-Appostli u l-ministri tal-kelma (Lq 1,2)
Ø      It-tradizzjoni orali kienet tiddifferixxi xi ftit fil-preżentazzjoni, fil-kliem, fl-istil, fil-forma, b’żidiet u tnaqqis ta’ dettalji.  Dan kellu jsir bilfors għax il-predikaturi ta’ l-Evanġelju kellhom jaddattaw it-tagħlim ta’ Ġesù u r-rakkonti dwaru għaċ-ċirkustanzi tal-ħajja ta’ kull komunità nisranija, li ma kenitx l-istess kullimkien.

Luqa kiteb għall-insara li kienu ġew min-naħa tal-pagani.

Luqa minn Antjokja tas-Sirja, li kien tabib, dixxiplu ta’ l-Appostli u wara sieħeb Pawlu sal-martirju ...  imnebbaħ mill-Ispirtu s-Santu kiteb dan l-Evanġelju kollu fl-inħawi ta’ l-Akaja” (Prologu Antimarċjonita)

L-Evanġelju ta’ Luqa nkiteb wara l-waqa’ ta’ Ġerusalemm u qabel il-persekuzzjoni ta’ Domizjanu, jiġifieri bejn is-snin 70 u 80 WK.

Luqa ndirizza lil Teofilu, u fil-persuna tiegħu, lill-insrara li kienu ġew mill-pagani.

Il-karatteristiċi Letterarji ta’ l-Evanġelju u l-kontenut dottrinali tiegħu juru li hu opra miktuba minn awtur etniko-kristjan għal sħabu etniko-kristjani bl-iskop li jsaħħaħħhom fil-fidi tagħhom fil-Mulej Ġesù u fil-Knisja tiegħu.

Messaġġ Dottrinali
1.      Luqa kiteb biex jippreżenta l-messaġġ ta’ Ġesù Kristu bi stil aktar addattat għall-mentalità ta’ nies min-naħa tal-Griegi u l-pagani.

  1. Ġesù ġie fid-dinja biex ikun is-Salvatur tal-popli kollha

3.      Luqa jippreżenta dan il-messaġġ bi ħlewwa akbar u bl-eżempji ta’ l-imġieba twajba ta’ Ġesù ma’ dawk kollha li kienu mwarrbin u msejknin fi żmienu.

4.      Luqa juri li f’Ġesù tassew feġġet it-tjieba ta’ Alla Salvatur tagħna, u l-imħabba tiegħu għall-bnedmin” (Tit 3,4)

5.      Ġesù ta’ Luqa hu kollu tjubija, ħniena u mħabba.  Hu t-tabib li jfejjaq bl-imħabba.  Luqa hu kittieb tat-tjubija ta’ Kristu”

6.      Fl-Evanġelju ta’ Luqa biss naqraw: -
a)      it-tliet parabboli tal-ħniena – (15,1-32)
                                                               i.      tan-nagħġa l-mitlufa
                                                             ii.      tal-munita l-mitlufa
                                                            iii.      ta’ l-iben il-ħali
b)      l-istorja tal-mara l-midinba (7,36-50)
c)      ta’ Zakkew il-pubblikan (19,1-10)
d)      tal-ħalliel ikkonvertit (23,43)
e)      il-parabbola tal-pubblikan u l-Fariżew (18, 9-14)

7.      Luqa juri li Ġesù, “Bin il-bniedem ġie biex ifittex u jsalva l-mitluf” (19,10)

8.      Ġesù juri mħabbtu lejn l-imwarrbin tas-soċjetà ta’ żmienu, lejn l-imsejknin u l-fqajrin.
a)      l-erba’ “Beatitudni” ta’ Luqa huma ta’ faraġ għall-fqajrin, għall-imġewħin u għall-imnikktin (6, 20-22)
b)      fil-parabbola tal-għani u Lazzru (16, 19-31, ara wkoll 14, 13-14; 18, 18-23)

9.      Ġesù għandu kliem iebes u aħrax għall-għonja (ara 6, 24; 12,15; 18, 24-25);
a)      Ġesù spiss jirrikmanda ċ-ċaħda tal-proprjetà u t-tqassim tal-ġid lill-foqra (11, 41; 12, 33; 16, 9)

10.  Luqa ta importanza lin-nisa
a)      fis-soċjetà ta’ żmienu l-mara kienet imwarrba u d-dinjità tagħha ma kenitx stmata.
b)      fid-dawl tal-misteru ta’ Kristu, Luqa għaraf li l-mara, skond il-pjan ta’ Alla, kellha l-istess parti fis-salvazzjoni bħal dik tar-raġel.
                                                               i.      l-ewwel u fuq kulħadd lil Marija, Omm Ġesù, l-“imbierka fost in-nisa”.
Ø      Luqa tana tassew ritratt tagħha - fir-rakkonti ta’ l-infanzja (Lq 1-2)
                                                             ii.      Eliżabetta, u
                                                            iii.      Anna l-profetessa
                                                           iv.      il-mara li kienet midinba
                                                             v.      in-nisa li kienu jimxu wara Ġesù u jaqdu lilu u lid-dixxipli tiegħu minn ġidhom
                                                           vi.      in-nisa ta’ Ġerusalemm fit-triq tal-passjoni

11.  Luqa huwa wkoll Evanġelista tas-salvazzjoni tal-bniedem mill-jasar tad-dnub
                                                               i.      liberazzjoni soċjali tal-bniedem
                                                             ii.      salvazzjoni sħiħa tal-bniedem, fir-ruħ u fil-ġisem.
Ø      fir-relazzjonijiet tiegħu ma’ Alla u mal-bnedmin kollha

12.  Nota dominanti ta’ ferħ
a)      Il-Bxara t-Tajba ta’ Ġesù Kristu tnissel il-ferħ f’kulħadd u kullimkien.
                                                               i.      l-ewwel kelma ta’ l-Anġlu lil Marija: “Ifraħ!” u ferħet Marija “f’Alla s-Salvatur tagħha”.
                                                             ii.      il-ferħ ħabbru l-Anġli lir-ragħajja ta’ Betlehem.
                                                            iii.      ferħet Eliżabetta,
                                                           iv.      feraħ binha f’ġufha
                                                             v.      ferħu Xmun u Anna fit-Tempju
                                                           vi.      it-tliet parabboli tal-ħniena (Lq 15) jagħlqu bin-nota sabiħa ta’ ferħ u tal-festa ferrieħa.
                                                          vii.      l-Aħbar it-Tajba tnissel ferħ bla qies f’kull min jilqagħha.

13.  Għalhekk Luqa ta importanza kbira lill-azzjoni ta’ l-Ispirtu s-Santu fil-kitba tiegħu
a)      għax il-ferħ veru hu l-frott ta’ l-Ispirtu s-Santu.

14.  Ġesù jitlob u “jgħaddi l-lejl fit-talb lil Alla
a)      fi tlett okkażjonijiet importanti Ġesu talab:
                                                               i.      qabel l-għażla tat-tnax il-Appostlu (6,19)
                                                             ii.      qabel it-Trasfigurazzjoni (9,28)
                                                            iii.      qabel ma għallimhom kif għandhom jitolbu (11,1)

15.  Ġesù jitkellem u jgħallem aktar fit-tul fuq il-ħtieġa tat-talb (11, 5-13; 18, 1-8, 9-14)

16.  Ġesù jgħallem b’qawwa akbar fuq l-imħabba ta’ l-għedewwa u fuq it-talb għalihom.
a)      fid-“diskors fil-pjanura (6, 27-36) l-imħabba ta’ l-għedewwa hi l-qalba tat-tagħlim kollu
b)      l-messaġġ tal-parabbola tas-Samaritan it-tajjeb (10, 29-37)
c)      l-eżempju l-kbir ta’ Ġesù li minn fuq is-salib talab għal-għedewwa tiegħu (23,34)

Nagħmlu lil Alla magħruf fid-Dinja Tagħna

Belt tal-Vatikan, 10 ta’ Novembru 2009 (VIS)



Waqt il-laqgħa tal-assembea ġenerali tal-Konferenza Episkopali Taljana (CEI), li qd issir din il-ġimgħa f’Assisi, l-Papa kellem lil dawk li kienu qed jieħdu sehem fiha.
Wara li f’Mejju li għadda huwa kien diġà kellem lill-isqfijiet Taljani dwar “l-unġenza tal-edukazzjoni”, l-Papa reġa’ saħaq fuq dan is-suġġett.  Il-Papa fisser li “dan jaffettwa s-setturi kollha tal-Knisja, u jfisser li l-mistoqsijiet il-kbar taż-żmien modern għandhom ikunu milqugħa b’rieda qawwija:
  •      l-mistoqsija dwar in-natura tal-bniedem u d-dinjità tiegħu (l-element deċisiv fl-iżvilupp tal-persuna), u
  •    l-“mistoqsija dwar Alla “li tidher li qed tippressa dejjem iktar fi żminijietna.”

Benedittu XVI tenna wkoll il-kliem li lissen dan is-sajf ġol-kattidral ta’ Aosta, l-Italja: “Jekk ir-relazjoni fundamentali tagħna ma’ Alla m’hix ħajja, jekk ma ngħixuhiex, allura l-ebda waħda mir-relazzjonijiet l-oħra tagħna ma tista’ tkun sewwa. ...   Jekk ngħaddu mingħajr Alla, jekk m’hemmx Alla, jonqosna l-boxxla ...  biex turina t-triq, liema naħa għandna mmorru.  AllaJeħtiġilna nġibu l-verità dwar Alla lura fid-dinja, nagħmluH magħruf, nagħmluH preżenti”.

Il-Papa kompla jgħid li: “Biex jigri dan aħna, qabelxejn u b’kull ma aħna jeħtieġ li nsiru adorazzjoni ħajja, rigal li jbiddel id-dinja u jroddha lil Alla.  Dan huwa l-qofol tal-messaġġ tas-Sena għall-Qassisin”.
......................................
..................
MESS/.../CEI PLENARY ASSEMBLY                                       VIS 091110 (440)

Ara l-oriġinal:





”Aħna qaddejja li ma niswew għal xejn”

Dmir il-qaddej (Lq. 17:7-10)
"Wieħed minnkom ikollu qaddej qiegħed jaħrat jew jirgħa; meta jidħol mill-għalqa x'se jgħidlu? 'Ejja, isa, u oqgħod għall-ikel'? jew, 'Lestili x'niekol, ilbes il-fardal u newwilli sa ma niekol u nixrob jien, u mbagħad tiekol u tixrob int'? Jaqaw se jroddlu ħajr lill-qaddej talli jkun għamel li ordnalu? Hekk ukoll intom, meta tagħmlu kull ma tkunu ordnati, għidu, 'Aħna qaddejja li ma niswew għal xejn; għamilna biss dak li kellna nagħmlu.'"

Kummentarju:
Beata Teresa ta’ Calcutta (1910 – 1997), fundatriċi tas-Sorijiet Missjunarji tal-Karità
Triq ħafifa
"Aħna qaddejja li ma niswew għal xejn”

Tħabblux raskom għax jeżistu l-problemi fid-dinja – biss aqdu l-ħtiġijiet tan-nies.  Xi wħud jgħiduli li jekk aħna nagħtu l-karita lill-oħrajn dan inaqqas r-responsabiltà tal-gvern lejn il-foqra u dawk fil-bżonn. Jien ma nħabbilx rasi minn dan, għax il-gvernijiet ġeneralment ma joffrux l-imħabba.  Jien biss nagħmel li nista’: il-bqija m’hix biċċa tiegħi.

Alla kien daqshekk twajjeb magħna: l-għemejjel ta’ mħabba huma dejjem mezz biex nersqu iktar qrib lejn Alla. Araw x’għamel Ġesù matul il-ħajja tiegħu fid-dinja! Hu qattagħha biss jagħmel il-ġid (Atti 10,38). Jiena nfakkar lis-sorijiet li Ġesù qatta' tlett snin mimm ħajtu jfejjaq il-morda u l-imġiddmin, lit-tfal u nies oħra; u dan hu preċiżament li qed nagħmlu aħna, nippridkaw l-Evanġelju permezz ta’ għemilna.

Il-Qadi għalina hu privileġġ, u aħna nagħmlu ħilitna, biex nqadu tassew u mill-qalb. Aħna nħossu li dak li qed nagħmlu hu biss qatra fl-oċejan, iżda l-oċejan ikun nieqes mingħajr dik il-qatra.

Ħafna jixtiequ joħolqu Knisja għalihom infushom

Fl-artiklu intitolat “Is the End Near?” li deher fil-ħarġa ta’ Novembru 1996 ta’ “Inside the Vatican” jikkwota lil (dak iż-żmien) Kardinal Joseph Ratzinger, li kien qara it-Tielet Sigriet tal-messaġġ ta’ Fatima, jwieġeb għal din il-mistoqsija billi qal li “Le” t-tmiem m'huwiex fil-qrib.

Il-kardinal Ratzinger żied jgħid li dak li jinkwetah illum huwa “l-fidi ta’ nofs kedda f’ħafna partijiet tad-dinja speċjalment fl-Ewropa”. Huwa qal: “Minflok ma nifirħu għax:
          * nafu lil Veru Alla,
            * li kellimna l-Mulej,
              * li nafu kif ngħixu, 
              • aħna nqisu t-Twemmin Nisrani, x’aktarx, bħala piż.
          Minħabba f’hekk, ħafna jixtiequ joħolqu Knisja għalihom infushom, qisu xi club privat, u huma jinsew lil-Knisja

          ara l-artiklu sħiħ:



          Id-Dibattitu Teoloġiku u d-Difiża tal-Fidi




          Belt tal Vatikan, 4 Nov 2009 (VIS) – Benedittu XVI iddedika l-katekeżi tiegħu matul l-udjenza ġenerali ta’ dal-għodu fuq id-dibattitu li kien hemm fis-seklu tnax bejn San Bernard ta’ Clairvaux u Abelard, li rispettivament ipproponew it-teoloġija monastika u dik skolastika.

          Il-Papa beda billi fakkar li t-teoloġija “hi tiftix għall-għarfien bir-raġuni (daqs kemm jista’ jkun) tal-misteri tar-rivelazzjoni Nsranija, li jitwemmnu bil-fidi, ... il-fidi tfittex l-għarfien”.  Iżda filwaqt li San Bernard ..  jisħaq fuq ... il-fidi, Abelard ….. jinsisti fuq l-għarfien bir-raġuni.

          “Għal Bernard”, żied jgħid il-Papa, “il-fidi nfisha hi mżejna b’ċertezza intima, bbażata fuq ix-xhieda tal-Iskrittura u fuq it-tagħlim tal-Missirijet tal-Knisja.  … Fil-każi fejn hemm dubju jew ambigwità, l-fidi hija mħarsa u mdawwla bl-eżerċizzju tal-Maġisteru tal-Knisja”.  Hekk, għal abbati ta’ Clairvaux, “it-teoloġija għandha għan wieħed, dak li tmexxi ’l quddiem l-għixien u l-esperjezja intima ta’ Alla”.

          “Abelard, li fost ħwejjeġ oħra daħħal il-kelma ‘teoloġija’ kif nifhmuha llum, … fil-bidu tgħallem il-filosofija u mbagħad applika dak li kiseb f’din id-dixxiplina għat-teoloġija”.  Huwa kellu “spirtu reliġjuż iżda personalita bla sabar, u ħajtu kienet mimlija bi ġrajjiet drammatiċi: huwa sfida lill-għalliema tiegħu u kellu tarbija minn Eloise, mara intelliġenti u ta’ kultura. …  Hu ġarrab ukoll kundanni ekkleżjastiċi, għalkemm huwa miet f’għaqda sħiħa mal-Knisja, li qagħad għal-awtorità tagħha fi spirtu ta’ fidi”.

          “L-użu żejjed tal-filosofija wasslet biex it-tagħlim Trinitarju ta’ Abelard ikun fraġli b’mod perikuluż” qal il-Papa.  “L-istess, fil-qasam tal-morali t-tagħlim tiegħu ma kienx mingħajr ambigwità filwaqt li hu saħaq li għandha titqies l-intenzjoni tas-suġġett bħala l-uniku mezz biex turi t-tjubija jew il-ħażen tal-atti morali, filwaqt li jitwarrab is-sinifikat u l-valur morali oġġettiv tal-azzjonijiet.

          “Dan l-aspett”, kompla Benedittu XVI, “jgħodd ħafna għal-żminijietna, fejn il-kultura sikwit tidher immarkata minn tendeza li qed tiżdied għal relativiżmu etiku.  Madankollu, aħna ma rridux ninsew is-siwi kbir ta’ Abelard, … li għamel kontribuzzjoni deċisiva għall-iżvilupp tat-teoloġija skolastika.  …. Lanqas ma għandna nwarrbu xi għarfien tiegħu bħal, per eżempju, l-affermazzjoni tiegħu li t-tradizzjonijiet reliġjużi mhux insara diġa għandhom fihom xi għamla ta’ tħejjija biex jilqgħu lil Kristu, il-Kelma Divina.

          “X’nistgħu nitgħallmu mill-konfrantazzjoni … bejn Bernard u Abelard u, b’mod ikat  wiesgħa, bejn ix-xeħta tat-teoloġija monastoika u dik skolastika? staqsa l-Papa.  “L-ewwelnett”, hu kompola, “naħseb li din turi l-ħtieġa u s-siwi ta’ diskussjoni teoloġika sana fi ħdan il-Knisja, speċjalment meta l-kwistjoni li tkun dibattuta ma kenitx matugħa mill-Maġisteru, li, madankollu, jibqa’ punt ta’ riferenza li ma tistax taħrab minnu”.

          “fil-qasam tat-teoloġija irid ikun hemm bilanċ bejn dawk li nistgħu inseħulhom prinċipji arkitettoniċi, li jingħatawlna bir-Rivelazzjoni u li, għalhekk, iżommu dejjem il-priorità u l-importanza tagħhom, u l-prinċipji interpretattivi imressqin mill filosofija (jiġifieri mir-raġuni), li għandhom funzjoni importanti, iżda waħda strumentali.  Meta ma jinżammx dan il-bilanċ, ir-riflessjoni teoloġika tissogra li titħassar bl-iżball u imbagħad ikun imiss lill-Maġisterju biex jeżerċita is-servizz meħtieġ għal verità, li hu xogħolu”.

          “Id-dibattitu teoloġiku bejn Bernard u Abelard intemm b’rikonċiljazzjoni sħiħa. … Dak li rebaħ fiż-żewġt irġiel hu dak li aħna għandna jkollna għal qalbna kull meta tinqala’ xi kontroversja teoloġika: jiġifeiri, niddefendu l-fidi tal-Knisja u niżguraw li tirbaħ il-verità fl-imħabba”.

          AG/BERNARD ABELARD CONTROVERSY/...                         VIS 091104 (600)








          L-GĦARFIEN JIKBER BISS JEKK WIEĦED IĦOBB IL-VERITÀ

          IT-TEOLOĠIJA LATINA TKATTRET FIS-SEKLU TNAX

          Traduzzjoni tal-"Vatican Informatioon Service News"

          BELT TAL-VATIKAN, 28 Ott 2009 (VIS)    
          Waqt l-Udjenza Ġenerali fi Pjazza San Pietru, il-Papa qal li s-sensiela ta’ ġrajjiet li seħħew matul is-seklu tnax  taw ħajja ġdid lit-teoloġija Latina.

          Huwa fisser li “Matul dan iż-żmien, fl-Ewropa tal-Punent kien isaltan sliem relattiv u bis-saħħa tal-kuntatti mal-Lvant, ġab tkabbir ekonomiku fis-soċjeta, ssaħħu l-istrutturi politiċi, u ħajjar attivita kulturali qawwija.  Il-benefiċċji ta’ dan il-movimet bla qies ħallew fil-knisja dak li hu magħruf bħala r-Riforma Gregorjana, li għenet biex issir “tisfija iktar evanġelika fil-Knisja, speċjalment fost il-kleru” u twessieħ tal-ħajja reliġjuża.  Frott ta’ dawn l-iżviluppi, fis-seklu tlettax jispikkaw personalitajiet bħal San Tumas u San Bonaventura.

          Benedittu XVI qal li f’dan il-kuntest żviluppaw żewġ mudelli differenti ta’ teoloġija: dak tat-“teoloġija monastika” u dak tat-“teoloġija sklolastika.  Dwar ta’ l-ewwel. L-irħieb “kienu dedikati għall-Iskrittura Mqaddsa u waħda mill-attivitajiet prinċipali tqagħhom kienet il lectio divina, jiġifieri, l-qari meditattiv tal-Bibbja”.  Kien preċiżament, is-Sinodu tal-Isqfijiet tas-sena 2008 fuq il-“Kelma ta’ Alla fil-Ħajja u l-Missjoni tal-Knisja” li fakkar l-importanza ta’ dan l-aspett.

          Huwa qal li “Billi t-teoloġija monastika hija s-smigħ tal-Kelma ta’ Alla, jeħtieġ li wieħed isaffi qalbu biex jilqagħha u, fuq kollox, wieħed għandu jkun mimli ħeġġa biex jiltaqa’ mal-Mulej.  It-teoloġija għalhekk issir meditazzjoni, talba, għanja ta’ tifħir, u xprun għal konverżjoni sinċiera”.

          Il-Papa saħaq li “huwa mportanti li nwarrbu ftit ħin kuljum għall-meditazzjoni fuq il-Bibbja sabiex il-Kelma ta’ Alla tkun il-musbieħ li jdawwal il-mixja tagħna ta’ kuljum fuq l-art”.

          Filwaqt li kontinwament jirreferi għal-metodu tat-“teoloġija skolastika”, l-Papa qal “li mhux faċli biex il-mentalità tal-lum tifhem li” f’dan il-proċess kienet essenzjali “l- quaestio, li kienet tikkonsisti fit-tema għad-dikskussjoni”.

          “L-organizzazzjoni tal- quaestiones wassal għal ġabra ta’ sintesi dejjem iktar wiesa’, l-hekk imsejjħa summae li kienu trattati vasti tat-teoloġija-dommatika.  It-teoloġija skolastika fittxet li turi l-unità u l-armonija tar-Rivelazzjoni Nisranija b’metodu sistematiku, preċiżament imsejjaħ “skolastiku”, li jwassal il-fdifidi fir-raġuni umana.


          Benedittu XVI temm id-diskors tiegħu billi saħaq li “l-fidi u r-raġuni, fi djalogu reċiproku, jaqbzu bil-ferħ meta huma t-tnejn imexxijin mit-tfittxija għal għaqda intima ma’ Alla …   Il-verità titfittex bl-umiltà, tintlaqa’ bil-għaġeb u r-rikonoxxenza: f’kelma waħda, l-għarfien jikber biss jekk wieħed iħobb il-verità”.


          l-original jinstab:
          AG/LATIN THEOLOGY/... VIS 091028 (410)


          www.zenit.org/article-27369?l=english


          Anyone who looks up to God never ceases in that desire

          Jesus Heals Blind Bartimaeus  (Mk. 10, 46 – 52)

          They came to Jericho. And as he was leaving Jericho with his disciples and a sizable crowd, Bartimaeus, a blind man, the son of Timaeus, sat by the roadside begging.  On hearing that it was Jesus of Nazareth, he began to cry out and say, "Jesus, son of David, have pity on me."  And many rebuked him, telling him to be silent. But he kept calling out all the more, "Son of David, have pity on me."  Jesus stopped and said,  "Call him."  So they called the blind man, saying to him, "Take courage; get up, he is calling you."  He threw aside his cloak, sprang up, and came to Jesus.  Jesus said to him in reply, "What do you want me to do for you?"  The blind man replied to him, "Master, I want to see."  Jesus told him, "Go your way; your faith has saved you."  Immediately he received his sight and followed him on the way.




          Saint Gregory, bishop of Nyssa, in his Commentary on “The Life of Moses” explains why “no one can see the face of God and lives”.  It is because the one who sees the face of God is the one who is going in the opposite direction of God.  But if we want to survive we have tom follow in the footsteps of God, and thus we can only see his back,  If we do so, our life is assured.
          Saint Gregory of Nyssa explains thus: -

          “When, on Mount Sinai, Moses asked the Lord: «Let me see your glory!»  The Lord answered: «I will make all my beauty pass before you... But my face you cannot see» (Ex 33,18f).”

          Such an experience seems to me belongs to the soul which loves what is beautiful.  Hope always draws the soul from the beauty which is seen to what is beyond.

          And the bold request which goes up the mountains of desire asks this: to enjoy the Beauty not in mirrors and reflections, but face to face.

          The divine voice granted what was requested in what was denied.  The munificence of God assented to the fulfillment of the desire but did not promise any cessation or satiety of the desire.  The true sight of God consists in this: that the one who looks up to God never ceases in that desire.  For he says: «You cannot see my face and live».

          But when the Lord who spoke to Moses came to fulfill his own law, he likewise gave a clear explanation to his disciples, laying bare the meaning of what had previously been said in a figure when he said:
          • «If anyone wants to be a follower of mine « (Lk 9,23) and not "If any man will go before me."

            • And to the one asking about eternal life he proposes the same thing, for he says: «Come, follow me» (Lk 18,22).


            Now, he who follows sees the back.  So Moses, who eagerly seeks to behold God, is now taught how he can behold Him: to follow God wherever he might lead is to behold God.

            Someone who does not know the way cannot complete his journey safely in any other way than by following behind his guide.  He who leads, then, by his guidance shows the way to the one following.  He who follows will not turn aside from the right way if he always keeps the back of his leader in view.  For he who moves to one side or brings himself to face his guide assumes another direction for himself than the one his guide shows him.

            Therefore God says to the one who is led: «My face is not to be seen», that is, «Do not face your guide».  If he does so, his course will certainly be in the opposite direction.  You see how it is so great a thing to learn how to follow God.

            No longer does any offense which comes about through evil withstand the one who thus follows him.


            Min Jara lil Alla jibqa’ Jixtiequ għal Dejjem

            Ġesù jfejjaq lil Bartimew l-agħma (Mk. 10, 46 – 52)

            U waslu Ġeriko. Hu u ħiereġ minn Ġeriko flimkien mad-dixxipli tiegħu u ma' kotra kbira ta' nies, kien hemm wieħed tallab agħma, jismu Bartimew, bin Timew, bilqiegħda mal-ġenb tat-triq. Dan, meta sama' li kien Ġesù ta' Nazaret, qabad jgħajjat u jgħid: "Ġesù, bin David, ikollok ħniena minni?" Kien hemm ħafna li bdew jgħajtu miegħu biex jiskot imma hu aktar beda jgħajjat: "Bin David, ikollok ħniena minni?" Ġesù waqaf u qal: "Sejjħulu." Huma sejjħu l-agħma u qalulu: "Agħmel il-qalb! Qum, qiegħed isejjaħlek." Dak tajjar il-mantar minn fuqu, qabeż fuq riġlejh u mar ħdejn Ġesù. U Ġesù kellmu u qallu: "Xi tridni nagħmillek?" "Li nara, Rabbuni?" wieġbu l-agħma. "Mur?" qallu Ġesù, "il-fidi tiegħek fejjqitek." U minnufih raġa' beda jara, u baqa' miexi warajh fit-triq.


            U minnufih beda jara, u baqa’ miexi warajh fit-triq.” (Mk. 10, 52)

            San Girgor isqof ta’ Nyssa fil-kummentarju teigħu fuq”Il-Ħajja ta’ Mose”, jfisser għaliex “Ħadd ma jista’ jara lil Alla u jgħix”. Dan għaliex min jara lil Alla, jfisser li jkun miexi fid-direzzjoni opposta ta’ Alla. Filwaqt li Alla jrid li aħna nimxu fl-istess direzzjoni tiegħu u għalhekk jeħtieġ li aħna nimxu warajh u mhux kontra tiegħu.

            Twissija kontra l-Applaws waqt il-Liturġija

            Fil-ktieb tiegħu “The Spirit of the Liturgy” miktub mill-Kardinal Joseph Ratzinger, illum il-Papa Benedittu XVI, jikteb:
            “Kull meta jsir xi applaws waqt il-liturġija minħabba xi kisba umana, dan żgur hu sinjal li l-essenza tal-liturġija għebet għal kollox u minflokha daħal xi għamla ta’ divertiment reliġjuż.”
            "Whenever applause breaks out in the liturgy because of some human achievement, it is a sure sign that the essence of liturgy has totally disappeared and been replaced by a kind of religious entertainment." (in “The Spirit of the Liturgy” by Cardinal Joseph Ratzinger, Page 198).
            ZENIT  -  News from Rome” wkol wieġeb għall-mistoqsija dwar dan is-suġġett, partikularment dwar l-omelija.  Hemm jingħad li l-aħjar reazzjoni għall-omelija hi, meta min jismagħha jiddeċiedi li jimxi l-quddiem u jikber fil-ħajja Nisranija.  It-tweġiba sħiħa tinsab:

            L-arċisqof ta' Colombo iwissi kontra l-Abbużi fil-Liturġija

            L-Arċisqof ta' Colombo, Sri Lanka,  ghadu kif ħareġ ċirkulari fid-djoċesi tiegħu biex iwissi kontra xi abbużi b'xi drawwiet li bdew jiddaħħli fil-liturġija.


            http://www.archdioceseofcolombo.com/LiturgyCircular_07.10.2009.php

            Ta' min jinnota li l-abbużi  mhux f'Colombo, Sri Lanka biss isiru.

            Jiswielna jekk nitgħallmu mit-tajjeb ta' ħaddieħor, iżda l-ħażin inwarrbuh, kif jgħallimna San Pawl.